Aby bezpiecznie poruszać się podczas zagrożenia lawinowego musisz posiadać wiedzę i doświadczenie. Zagrożenie lawinowe dotyczy każdego, kto zimą przebywa w górach. Każdy kto porusza się zimą w Karkoszach, może znaleźć się łatwo w terenie wyjątkowo niezpiecznym. Wiele wypadków lawinowych ma miejsce w pobliżu przygotowanych nartostrad, gdzie nieświadomi zagrożenia narciarze i snowboardziści poszukują tras do jazdy w świeżym puchu Bezpieczeństwo zapewnia nie tylko wiedza ale także doświadczony zespół w którym się będziesz poruszać . Zespół posiadający podstawowy sprzęt ratunkowy i wiedzący, jak z niego korzystać. Zespół, który nie ignoruje ostrzeżeń i wie kiedy można wyruszyć w góry a kiedy po prostu powiedzieć "nie dzisiaj".

Lawiny są najbardziej niszczycielskim żywiołem z którym można spotkać się w górach. Doświadczają ich wspinacze, turyści, narciarze słowem wszyscy których można zimą znaleźć w górach.
Według definicji są to zsuwające lub staczające się ze  stoku górskiego masy śniegu. Stanowią śmiertelne zagrożenie. Lawiny wyzwalane są przez siły działające na masy śniegu. Mogą być samoistne, gdy lawina zejdzie na skutek własnego ciężaru, lub wywołane przez obciążenie dodatkowe – turysta, narciarz…

Podział lawin określa sie ze względu na materiał obrywu ( kamienista, błotna, śnieżna itp. ).
Decydujący wpływ na powstawania lawin mają warunki atmosferyczne powodując nadmierny
opad deszczu lub śniegu, wiatr formujący nawisy śnieżne, intensywność oddziaływania słońca
jak również spadzistość stoków i warstwy podłoża.

LAWINY DESKOWE
Powstają na starej warstwie śniegu, najczęściej kiedy na lodowej skorupie nastąpił świeży opad śniegu
lub na pochyłym terenie nawietrznym zostaje nawiany świeży śnieg, który nie zdążył się jeszcze związać z podłożem.
Mechanizmem wyzwalającym lawiny tego typu może być działanie promieni słonecznych obciążenie dodatkowe przez człowieka lub przecięcia przez narciarza, snowboardzistę wierzchniej warstwy.
Jest najbardziej zdradliwą lawiną i trudno rozpoznawalną ponieważ; może występować nie tylko w terenie zagrożonym. Tego typu lawiny schodzą w miejscach o różnym nachyleniu stoku jak i w różnych okolicznościach
Zdaża się że jeden turysta przejdzie a następnych dwóch zerwie lawinę lub, że narciarz jadący trawesem metr poniżej od poprzedniego potrafi spowodować jej zejście.

LAWINY PYŁOWE
Występują w górach wysokich powyżej 4.000 m., sporadycznie notowane poniżej.
Powstają najczęściej na stromych stokach od grudnia do lutego po obfitych opadach śniegu przy temperaturze
poniżej - 10 stopni. Niebezpieczeństwo polega na ich ogromnej szybkości (100-360 km/godz.),
wytwarzają przed sobą duże ciśnienie.
Gdy człowiek znajdzie się w jej zasięgu zostaje uduszony przez zasysane powietrze śnieżnego pyłu.



LAWINY ZE ŚNIEGU OSIADŁEGO
Powstają na stokach zawietrznych, gdzie na skutek działania wiatru odkłada się gruba warstwa zsiadłego śniegu.
Tego typu lawina spada w wielkich śnieżnych kawałkach. Waga metra sześciennego takiego śniegu dochodzi do 250 kg, człowiek zostaje przygnieciony..

LAWINY GIPSOWE
Powstają na stokach nawietrznych, w Polsce to z reguły stoki południowe. Wiatr wytwarza tam warstwę śniegu zwanego gipsem, który ze względu na swą kruchość i łamliwość jest bardzo zdradliwy. W wyniku naruszenia takiej pokrywy śnieżnej rusza lawina śnieżnych tafli.

LAWINY ZE ŚNIEGU ZIARNISTEGO
Występują z reguły na wiosnę, a ich obsunięcie powoduje zejście całej pokrywy śniegu aż do gruntu.
Śnieg jest mozno przeobrażony i mokry stąd nazwa "ziarnisty"
Ciężar metra sześciennego tego rodzaju śniegu dochodzi do 800 kg!.
Taka lawina zeszła w Karkonoszach 20 marca 1968 roku pochłaniając 21 osób z której tylko 3 cudem się uratowało.


lawiny ze śniegu ziarnistego - zazwyczaj są lawinami gruntowymi co znaczy że ześlizgują się one po gruncie. W większości
przypadków powstają w wyniku odwilży. Ciężar właściwy śniegu jest bardzo duży, poniważ snieg jest zmetamorfizowany
i bardzo silnie nawodniony. Dochodzi on do 800 kilogramów na metr sześcienny.

Prawdopodobieństwo zejścia lawiny jest tym wyższe im wyższy stopień zagrożenia lawinowego został ogłoszony.
Służby śniegowo lawinowe codziennie rano ogłaszają stopień zagrożenia lawinowego oraz tendencję panującą danego dnia. Zagrożenie ustala się na podstawie testów przeprowadzanych w terenie, ale wiadomo, że pewne zjawiska pogodowe bedą miały wpływ na prawdopodobieństwo zejścia lawin.

PO INTENSYWNYCH OPADACH
Ryzyko zejścia lawin wzrasta podczas śnieżyc czy w okresach odwilży. Ponad trzy czwarte lawin schodzi w trakcie
lub tuż po dużych i gwałtownych opadach śniegu. Nie ma żadnej reguły mówiącej jak dużo świeżego śniegu spowoduje wyzwolenie lawin jednak im więcej śniegu tym większe obciążenie i tym większe szanse na wyzwolenie lawiny.
Im szybciej spadnie śnieg tym szybciej rośnie zagrożenie. Na przykład, opad 30 cm śniegu w ciągu w sześciu godzin jest znacznie bardziej niebezpieczny niż 30 cm, świeżego śniegu, który spadł w ciągu 24 godzin.

Pamiętać należy że świeżo spadły śnieg nie jest skonsolidowany z tym który już leżał na stokach. Potrzeba kilku dni, aby obie warstwy się ze soba związały i aby świeży śnieg - osiadł przechodząc w stabilniejszą warstwę

W ŁADNĄ POGODĘ
NAJWIĘCEJ NIEBEZPIECZNYCH WYPADKÓW LAWINOWYCH ZDARZA SIĘ WŁAŚNIE W ŁADNĄ POGODĘ.
Podczas gdy pokrywa śnieżna wciąż jest niestabilna po obfitych opadach czy silnych wiatrach, ruch turystyczny wzrasta a czujność turystów w słoneczny dzień jest zawsze bardziej uśpiona niż podczas burzy snieżnej.

PO SILNYCH WIATRACH
Ogromne ilości śniegu transportowane i deponowane przez wiatr prowadzą do powstawanie nawisów i poduszek śnieżnych. Niebezpiecznych pułapek, przewianego śniegu który bardzo słabo, albo wcale nie jest związany z podłożem. Jakiekolwiek dodatkowe obciążenie powoduje oberwanie tych mas śniegu i zejście lawiny.
Tak więc możemy się spodziewać większego zagrożenia lawinowego niebawem po silnych wiatrach

W ŚRODKU DNIA
Na stabilność śniegu ma wpływ temperatura i promieniowanie słoneczne. Dzięki tym czynnikom w śniegu zachodzą przemiany. Rano, gdy temperatura śniegu jest jeszcze niska, stabilność pokrywy śnieżnej jest dużo większa niż w środku słonecznego dnia. Operujące słońce, zwłaszcza na naświetlonych stokach wpływa na budowę wgłębną śniegu i zmniejsza jego spójność. Z jednej strony ciepło pomaga pokrywie śnieżnej szybciej osiąść, z drugiej jeśli wzrost temperatury jest zbyt szybki, śnieg nasyca się wodą i niestabilność wzrasta.
To kolejny powód dla którego większość wypadków w których biorą udział ludzie ma miejsce w słoneczne dni. Kiedy jest wyjątkowo ciepło stabilność pokrywy śnieżnej maleje, a ruch turystyczny wzrasta

Lawiny najczęściej zagrażają w miejscach, spełniających odpowiednie warunki.
Dotyczy to nachylenia stoków, ekspozycji na nasłonecznienie, ekspozycji na wiatr, ukształtowania terenu...
Pokrótce omówimy czynniki wpływające na zagrozenie lawinowe. Znając je łatwiej bedzie Ci ocenić czy dane
miejsce jest bardzo zagrożone.

NACHYLENIE
Lawiny mogą wystąpić wszędzie tam gdzie jest śnieg a powierzchnia na której on zalega jest nachylona.
Oczywiście wiadomo że im mniejsze nachylenie stoku tym bezpieczniej.
Gdy kąt nachylenia wzrasta, wzrastają też siły działające na śnieg.
Większość lawin (około 90%) uwalnianych zostaje na stokach o nachyleniu 30-50 stopni.
Gdy śnieg jest bardzo niestabilny możliwe jest wyzwolenie lawiny nawet na pozornie płaskich zboczach.

MORFOLOGIA
Oprócz nachylenia kolosalne znaczenie ma kształt zbocza na którym zalega śnieg.
Ukształtowanie terenu wpływa znacząco na siły działające na pokrywę śnieżną.
Wszelkie formacje wklęsłe takie jak kotły, żleby, dolinki są miejscami potencjalnie niebezpiecznymi
Śnieg w takich miejscach łatwo jest magazynowany, przez wiatr oraz opady śniegu.
Ma ustalony naturalny tor ruchu i jest z reguły słabo skonsolidowany.

EKSPOZYCJA NA WIATR
Duże znaczenie ma też orientacja na kierunek wiatru (stoki zawietrzne są niebezpieczniejsze)
Wiatr transportuje śnieg, przewiwea go i tworzy różne formy:
Poduchy śnieżne- nagromadzone przewiane i nie skonsolidowane nagromadzenia śniegu.
Nawisy śnieżne - utwardzone przez wiatr nawisywiszące w powietrzu. Są twarde i bardzo mozno skonsolidowane,
Jednak potrafią się oberwać pod własnym ciężarem lub dodatkowym obciążeniem
Zdecydowanie podczas poruszania się zimą należy omijać i unikać miejsca, w których gromadzić się może nawiany śnieg, lub w których istnieje niebezpieczeństwo oberwania nawisów...

POKRYCIE ROŚLINNOŚCIĄ - stabilizacja pokrywy snieżnej
Drzewa, krzewy i skały mają tendencję do „trzymania” śniegu, ale wcale nie zapobiegają lawinom. Jedyne co możemy powiedzieć to to, że w terenie zalesionym prawdopodobieństwo zejścia lawiny jest mniejsze niż w takim
samym miejscu pozbawionym roślinności. Mniejsze nie znaczy zerowe – zagrożenie wciąż istnieje i nie można go ignorować. Im bardziej rozległe jest zbocze tym większe masy śniegu mogą popaść w ruch.

        

Na to w jakim stopniu drzewa stabilizują pokrywę śnieżną wpływa nie tylko ilość, ale i jakość drzew. Jeśli gałęzie drzew są wmarznięte w pokrywę, będą one mocniej stabilizowały warstwy sniegu, niż pojedyncze strzeliste pnie . Pojedyncze drzewa o smukłych pniach nie tylko stabilizują pokrywę w malym stopniu, ale czasem również ją oslabiają. Niejednokrotnie linia obrywu lawiny wyznaczona jest przez kilka odosobnionych drzew.

        

EKSPOZYCJA STOKÓW
Duże znaczenie ma też orientacja promienie słoneczne. Pisaliśmy już o tym, że działalność słońca może zmniejszyć stabilność pokrywy śnieżnej. Jeśli stopień zagrożenia jest wysoki lawiny mogą zejść w prawie każdym terenie bez względu na to jak mocno nachylone jest zbocze, czy jest porośnięty drzewami i jaka jest jego ekspozycja.

ZAGROŻENIE LAWINOWE   PRAWDOPODOBIEŃSTWO SAMOISTNEGO I MECHANICZNEGO WYZWOLENIA LAWINY ZALECENIA DLA RUCHU OSÓB SYTUACJA NA OGÓŁ BEZPIECZNA   Pokrywa śniegowa jest na ogół utrwalona i stabilna Możliwe samorzutne zejście lawin małych rozmiarów w postaci tzw. zsuwów, szczególnie przy śniegach mokrych ----------------------- Mechaniczne wyzwolenie lawiny możliwe na ekstremalnie stromych stokach o nachyleniu równym, lub większym niż 40°, tylko przy bardzo dużym dodatkowym obciążeniu**. Na ogół dogodne warunki dla działalności górskiej. Bardzo strome i ekstremalnie strome stoki o nachyleniu równym, lub większym niż 40°, a zwłaszcza żleby, depresje i rozległe pola śnieżne, szczególnie w pobliżu grani należy przechodzić (przejeżdżać) pojedynczo. Unikać miejsc z nawianym śniegiem (tzw. poduchami śnieżnymi), zwłaszcza na ekstremalnie stromych stokach o nachyleniu równym, lub większym niż 40°, w żlebach, depresjach i rozległych polach śnieżnych. SYTUACJA NIEBEZPIECZNA   Pokrywa śniegowa jest na ogół umiarkowanie stabilna, ale na stokach bardzo stromych o nachyleniu 35-40°, a zwłaszcza na ekstremalnie stromych o nachyleniu równym, lub większym niż 40° może być mało stabilna. Możliwe jest samorzutne schodzenie pojedynczych lawin małych rozmiarów. ----------------------- Mechaniczne wyzwolenie lawiny jest możliwe przede wszystkim na bardzo stromych stokach o nachyleniu 35-40°, przy dużym obciążeniu dodatkowym**. Na niektórych ekstremalnie stromych stokach o nachyleniu równym, lub większym niż 40°o niekorzystnych wystawach*, możliwe jest wyzwolenie lawiny średnich rozmiarów już przy małym dodatkowym obciążeniu** . Częściowo niekorzystne warunki dla działalności górskiej. Zaleca się rezygnację z poruszania się pod i po stokach o nastromieniu o nachyleniu równym, lub większym niż 40° w szczególności po stronie zawietrznej i o niekorzystnych wystawach*, oraz zacienionych formacji w pobliżu grani. Uważać na nagromadzony na twardym podłożu przewiany śnieg. Po stokach stromych o nachyleniu 30-35° i bardzo stromych o nachyleniu 35-40°, poruszać się ostrożnie i pojedynczo z zachowaniem bezpiecznych odległości (min. 10 m.) Unikać żlebów, depresji i rozległych pól śnieżnych. Bezpieczne poruszanie się wymaga umiejętności samodzielnej oceny zagrożenia lawinowego w terenie i ostrożnego wyboru trasy. SYTUACJA KRYTYCZNA !   Warunki w znacznej mierze niekorzystne. Już na wielu stromych stokach o nachyleniu 35-40°, pokrywa śniegowa jest utrwalona co najwyżej umiarkowanie, lub słabo Możliwe jest częste, samorzutne schodzenie średnich bądź pojedynczych dużych lawin, czasami osiągających nawet dna dolin. ----------------------- Mechaniczne wyzwolenie lawiny jest możliwe przede wszystkim na stromych stokach o nachyleniu 30-35° już przy małym obciążeniu dodatkowym**. Na niektórych bardzo stromych stokach o nachyleniu 35-40° możliwe jest wyzwolenie lawiny średnich rozmiarów z dużej odległości już przy małym dodatkowym obciążeniu**. Warunki w znacznej mierze niekorzystne. Zaleca się rezygnację z poruszania się pod i po stokach o nastromieniu 35° i więcej. Po stokach stromych o nachyleniu 30-35° poruszać się ostrożnie i pojedynczo z zachowaniem bezpiecznych, dużych odległości (min.15-20 m.). Zdecydowanie unikać żlebów, depresji i rozległych pól śnieżnych. Bezpieczne poruszanie się wymaga dużego doświadczenia i umiejętności samodzielnej oceny zagrożenia lawinowego w terenie. Mniej doświadczonym zaleca się wyjścia tylko pod opieką profesjonalnego przewodnika, lub rezygnację z wyjścia w teren wysokogórski, ponad naturalną górną granicę lasu. SYTUACJA SKRAJNIE KRYTYCZNA !   Warunki niekorzystne. Pokrywa śniegowa jest słabo utrwalona już na wszystkich stromych stokach o nachyleniu 30-35° Możliwe jest samorzutne schodzenie dużych lawin, zagrażających miejscom zazwyczaj bezpiecznym, często osiągając przeciwstoki. ----------------------- Mechaniczne wyzwolenie lawiny jest bardzo prawdopodobne już na umiarkowanie stromych stokach o nachyleniu równym. lub mniejszym niż 30°przy małym dodatkowym obciążeniu** z bardzo dużej odległości . Warunki zdecydowanie niekorzystne. Zaleca się zaniechania wszelkich wyjść w teren wysokogórski, oraz rezygnację z poruszania się w partiach niższych - pod i po stokach o nastromieniu 30° i więcej. ALARM LAWINOWY   Pokrywa śniegowa jest na rozległym obszarze bardzo słabo utrwalona. Należy spodziewać się samorzutnego schodzenia wielu dużych lawin także w terenie umiarkowanie stromym o nachyleniu równym. lub mniejszym niż 30° . Zagrożenie obejmuje już całe doliny, aż do ich ujścia. Poruszanie się w terenie jest zazwyczaj niemożliwe.

ZNACZENIE ODNOŚNIKÓW:

UWAGA!!! za szczególnie niebezpieczne należy zawsze uważać stoki o wystawie północno-wschodniej, północnej
i północno-zachodniej. Czynnikiem radykalnie zwiększającym zagrożenie lawinowe jest:
- gwałtowne ocieplenie
- silny wiatr w połączeniu z opadem śniegu, należy śledzić kierunek wiatru i miejsca odkładania śniegu w terenie.
** obciążenie dodatkowe:
- bardzo duże – np. duża grupa piechurów (np. 4 osoby i więcej) lub grupa zjeżdżających narciarzy, albo
snowboardzistów (a zwłaszcza ich upadki), bez zachowania należytych odstępów.
-duże – np. mała grupa turystów (np. 2-4 osoby) podchodzących na nartach bez zachowania należytych odstępów lub
upadający pojedynczy narciarz, albo pojedynczy piechur.
-małe – np. samotny turysta podchodzący na nartach lub pojedynczy narciarz zjeżdżający łagodnymi, długimi łukami –
bez upadku.
***stromizna stoków:
-umiarkowanie strome < 30 o,
-strome 30-35 o ,
-bardzo strome 35-40 o,
-ekstremalnie strome > 40 o.

Wybierając się zimą w góry zawsze powinieneś posiadać ze sobą podstawowy zestaw lawinowy

Urządzenie nadawczo odbiorcze ( takie jak PIEPS, ORTOVOX, TRACKER...)
Sondę lawinową – do dokładnego zlokalizowania poszkodowanego.
Łopatę – do kopania w lawinisku
Telefon komórkowy - do wezwania pomocy.

Pamiętaj – nigdy nie wybieraj się zimą w góry samemu. Jeśli cokolwiek się stanie a Ty będziesz sam, moze się zdarzyć ze nie będziesz miał jak wezwać pomocy. Nie będzie równiez nikogo, kto mógłby od razu rozpocząć akcję ratunkową. Każdy z zespołu powinien nie tylko posiadać sprzęt lawinowy ale także umieć się nim posługiwać.
Ważne jest aby trenować poszukiwania w lawinie.
Pamiętaj ze kiedyś może mieć to wpływ na życie Twoje lub twoich znajomych.

Oprócz urządzeń nadawczo odbiorczych znaczący wpływ na czas zlokalizowania poszkodowanego w lawinisku ma system RECCO, są to małe płytki zaszyte w ubraniu , czy butach narciarskich i powinny być zawsze stosowane.
Grupa Karkonoska GOPR wyposażona jest w urządzenie lokalizujące płytki RECCO.
Tak więc jeśli poszkodowany w ubraniu wyposażonym w system RECCO znajduje się pod śniegiem
ratownicy szybko i skutecznie mogą go zlokalizować.

Urządzenia elektroniczne rozmiarem zbliżone do telefonu komórkowego.
Z reguły posiadają dwa tryby, w których działają:
Pierwszy nadawania oraz drugi - odbierania.
(Istnieją również urządzenia tylko emitujące sygnał jednak zaleca się ich stosowanie tylko w miejscach gdzie służby ratownicze są w stanie dotrzeć błyskawicznie)

Tryb nadawania to tryb, w jaki urządzenie jest przełączone podczas poruszania się w górach. Nadajnik w regularnych odstępach czasu nadaje sygnał na międzynarodowej częstotliwości 457 kHz
Tryb odbioru – umożliwia zlokalizowania nadajnika i stosowany jest podczas poszukiwania na lawinisku. W momencie zejścia lawiny – osoby znajdujące się na powierzchni przełączają swoje nadajniki w tryb odbioru i „słyszą” urządzenie nadawcze poszkodowanego.

            Przed wyjściem w teren należy sprawdzić nadajniki wszystkich z grupy czy na pewno ustawione są na nadawanie. Jedna osoba przełącza urządzenie na odbiór a wszystkie z zespołu kolejno obok niej przechodzą i sprawdzają czy ich nadajniki pokazują się w urządzeniu odbiorczym.
          
  Urządzenia te nosi się ZAWSZE pod ubraniem i blisko ciała – z dwóch powodów.
Po pierwsze zapewnie to dłuższą żywotność baterii, po drugie lawina często zrywa z poszkodowanego ubrania. Takie umiejscowienie nadajnika daje największe szanse na pozostawienie go przy poszkodowanym. Nigdy nie należy nosić włączonego nadajnika w plecaku. W końcu podczas akcji zależy nam na odnalezieniu człowieka a nie jego plecaka.

Należy pamiętać, że urządzenia te nie zapewniają nieśmiertelności a tylko ułatwiają ratownikom odnalezienie poszkodowanego. Ze statystyk wynika, ze około ¼ poszkodowanych umiera na skutek obrażeń doznanych w lawinie . Tym niemniej dobrze wyszkolony ratownik jest w stanie błyskawicznie zlokalizować poszkodowanego w lawinisku. Bardzo ważne jest aby regularnie trenować posługiwanie się tymi nadajnikami.

Na rynku istnieje wielu producentów nadajników lawinowych.
Są one zróżnicowane pod względem ceny, zaawansowania budowy, łatwości obsługi itp. Itd.
Bez względu na to, na jakiej firmy urządzenie się zdecydujesz najważniejsze jest ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć.
Pamiętaj, że znalezienie jednego nadajnika na parkingu jest znacznie łatwiejsze niż znalezienie kilku nadajników pogrzebanych w realnej sytuacji, zwłaszcza gdy ktoś bliski znajduje się pod śniegiem. Warto jest regularnie trenować poszukiwania tak aby w sytuacji awaryjnej robić to szybko sprawnie i automatycznie.

Sondy lawinowe są obowiązkowym wyposażeniem każdego zespołu wybierającego się zimą w teren potencjalnie zagrożony. Stanowią uzupełnienie zestawu (nadajnik, + łopata) Oszczędzają czas na poszukiwania, są dużo dłuższe i dużo łatwiej wchodzą w śnieg niż kijki narciarskie, które w awaryjnych sytuacjach mogą być wykorzystane. Sondy lawinowe po złożeniu są małe lekkie, poręczne i prawie nie zajmują miejsca w plecaku

Jedyną rzeczą, gorszą od ratowania porwanych przez lawinę, jest ratowanie ich bez urządzeń nadawczo-odbiorczych takich jak PIEPS, ORTOVOX, BARRYVOX.
Ratowanie bez „PIEPSÓW” oznacza użycie samej sondy Przypomina to niestety szukanie igły w stogu siana, dlatego też nie dziwi fakt, że większość ofiar pogrzebanych przez lawinę i pozbawionych urządzeń nadawczych ma nikłe szanse na przeżycie. Sondowanie  - polega na żmudnym i sukcesywnym „ dziubaniu” lawiniska miejsce przy miejscu. Tylko w ten sposób można zlokalizować poszkodowanego pogrzebanego pod śniegiem.

Systrem RECCO jest biernym systemem lokalizowania osób pogrzebanych w lawinie. Jest drugim sposobem lokalizowania poszkodowanych za pomocą urządzeń elektronicznych obok urządzeń nadawczo odbiorczych.
Urządzenia nadawczo odbiorcze, mimo iż bardzo skuteczne, lekkie i poręczne mają podstawową wadę, jaką jest ich cena.
Dużo tańszym rozwiązaniem jest właśnie system RECCO - składający się z małej płytki - zaszytej w ubraniu, butach narciarskich, kaskach itp itd (posiada ją turysta) oraz urządzenia nadawczo odbiorczego (posiadają je ratownicy)

Gdy poszkodowany znajduje się pod śniegiem - ratownicy wyposażeni w nadajnik RECCO poruszają się po lawinisku. Nadajnik - wysyła sygnał w głąb lawiniska. W momencie gdy ratownik znajduje się nad poszkodowanym wyposażonym w płytkę RECCO - odbity sygnał ma podwojoną częstotliwość i wraca do urządzenia, które sygnalizuje że ratownik znajduje się nad poszkodowanym. Zasadę działania porównać można do działania echosondy.